Sura Al-Anbiyaa 21:12
الأَنبِيَاءِDżuz 17 · Strona 323
فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ ﴿١٢﴾
A kiedy oni poczuli Naszą srogość, pośpiesznie uciekli stamtąd.
فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ ﴿١٢﴾
A kiedy oni poczuli Naszą srogość, pośpiesznie uciekli stamtąd.
فلما رأى هؤلاء الظالمون عذابنا الشديد نازلا بهم، وشاهدوا بوادره، إذا هم من قريتهم يسرعون هاربين.
«فلما أحسُّوا بأسنا» شعر أهل القرية بالإهلاك «إذا هم منها يركضون» يهربون مسرعين.
Wersety, które dzielą z tym wersetem rzadkie rdzenie. Każda nić to wspólny rdzeń.
Józef Bielawski
﴿فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ﴾ [الأَنبِيَاءِ: ١٢]
https://manaraislam.com/pl/quran/21/12
JSON: /api/v1/quran/21/12